Storythai

ขอบพระคุณสำหรับคำอวยพรทุกคอมเมนท์ค๊าบ

เห็นจากมาดอาจจะรู้สึกว่า เป็นได้
แต่กรรมการอาจจะไม่เห็นอย่างนั้นก็ได้นะ ฮ่าๆ

ยังไงก็... ถือว่าเป็นประสบการณ์ละกัน
ถ้าไม่ได้ เดือนเมษาปีหน้าจะลองใหม่อีก
หรือไม่ก็รอทีจีเปิดอีกรอบ
แต่ว่านะ... ทีจีน่าจะยากกว่าแจลในความรู้สึกของเรา
เพราะทีจีน่าจะต้องฉลาดในการตอบคำถามทีเดียว
ก็ตอบเป็นภาษาไทยใช่มะ ก็ต้องตอบให้เพอร์เฟค
แถมยังมีเส้นกันอีกมากมาย

เอาเหอะ ไว้ค่อยคิด



วันนี้นอนทั้งวันเลย ตั้งแต่บ่ายยันทุ่มนึง
เหมือนเก็บสะสมความง่วงมาหลายวันอ่ะ

ตื่นมาก็นั่งดูซ๊รีย์เรื่อง ghost whisperer
ที่ Jennifer Love เล่นเป็นตัวเอก
เป็นเรื่องที่ตัวเอกเนี่ยเห็นคนตาย แล้วก็คอยช่วยเหลือ
ดูแล้วร้องไห้ ซาบซึ้งถึงความผูกพันของคนเราน่ะนะ

ชอบดูหนังฝรั่ง ชอบเห็นลักษณะการแสดงออกของเค้า
แบบกอดกัน หอมกัน บอกรักกัน ดูอบอุ่นมากเลยอ่ะ
เคยคิดเล่นๆว่าอยากแต่งงานกับคนฝรั่งเหมือนกันนะ
เพราะรู้สึกว่าผู้ชายฝรั่งที่ดีๆอ่ะจะดูเอาใจเก่งมากๆ
ดูรักภรรยามากๆเลยด้วย
เหมือนเค้าถือว่าความรักเป็นของศักดิ์สิทธิ์ไรงี้

แต่ก็ ฝันไปก่อน อีเรื่องแต่งงานเนี่ย คงจะได้แต่งร้อก



พรุ่งนี้ต้องไปดูกอล์ฟไมค์ที่งานฟีโน่
ทำให้นึกถึงปีที่แล้ว ตอนนั้นยังตามน้องแรกๆเลย
งานเมื่อปีที่แล้วฝนตกหนักตอนน้องออกมา
แล้วเราก็เห็นจีเอ็มซีที่ไม่ยอมหลบ ยังคงยืนตากฝนอย่างนั้น
จนน้องต้องออกมาบอกว่า ขอเพลงสุดท้ายแล้วละกันนะคับ
เดี๋ยวจะป่วยกันไปหมด

ตอนนั้นก็โห... กลุ่มนี้มันถึกจริงๆว่ะ
เรายังมีร่ม แต่พอตกหนักก็หนีเหมือนกัน
นับถือเลยว่ามีคนที่ยอมทำเพื่อน้องขนาดนั้น
ซึ่งก็ไม่รู้ว่าน้องยังจำได้บ้างมั้ย

ผ่านไปหนึ่งปีเนี่ย อะไรก็เปลี่ยน
เราได้มองเห็นสัจธรรม ที่มันต้องยอมรับ
บางคนก็จากไปทั้งๆที่น้องดีแสนดีด้วย
บางคนก็มีเหตุผล มีคนที่ดีกว่าให้ไปอยู่ด้วย
คนใหม่ๆก็เข้ามา
มีคนผลัดเปลี่ยนเข้ามาเพื่อทำอะไรต่อมิอะไรให้เด็กสองคนนี้
น้องจะคิดถึงคนที่หายไปบ้างมั้ย
ถ้าวันนึงเราหายไป น้องจะนึกถึงบ้างมั้ย
ตอบเองก็ได้ ว่าคงไม่
มันเป็นเรื่องน่าเศร้าเหมือนกันเนาะ
แต่ถ้ามันถึงวันที่เราจะไป เราเองก็คงไม่คิดถึงน้องเหมือนกัน
แล้วมันเรื่องอะไรเล่า ที่เค้าจะมาคิดถึงคนที่ไม่คิดถึงเค้า
ถูกป่ะ